กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 43 วันเวลาอันแสนสุข
“ท่านพ่อ รีบมาถลกหนังเร็วเข้า!”
เจียงเฉินยังไม่ทันก้าวเท้าพ้นประตูบ้าน ก็ตะโกนร้องเรียกเสียงดังลั่น
เจียงโหย่วหลินที่นั่งอยู่ในห้องครั้นได้ยินเสียง ก็เดินออกมาอย่างเชื่องช้าพลางบ่นว่า “กลางวันแสกๆ ร้องเรียกวิญญาณหรือไง! ข้ายังไม่หูหนวกเสียหน่อย!”
“ถลกหนัง? ถลกหนังอะไร? เจ้าจับอะไรมาได้รึ?”
ครั้นได้ยินประโยคหลังของเจียงเฉิน เจียงโหย่วหลินก็พลันมองข้ามเสียงโหวกเหวกโวยวายของเขาไปอย่างรวดเร็ว
เจียงเฉินรีบปลดจิ้งจอกออกจากเอวอย่างรวดเร็ว “ไป๋เหลี่ยนเอ้อร์ขอรับ”
“โฮ่!” แววตาของเจียงโหย่วหลินที่เดิมทีไม่ใส่ใจพลันสว่างวาบขึ้นมาทันที “เจ้าตัวแสบอย่างเจ้าไปเดินเหยียบโชคใหญ่ที่ไหนมา เวลาเพียงครึ่งวันกลับล่าไป๋เหลี่ยนเอ้อร์ได้!”
“แหะๆ แคล้วคลาดปลอดภัยย่อมมีโชคตามมา! ช่วงนี้ดวงของข้าดีไม่เบาจริงๆ ขอรับ”
“แน่นอนว่า หลักๆ ก็ยังเป็นเพราะสายตาข้าดี มองเห็นรอยเท้ามาตั้งแต่ไกล ระมัดระวังแกะรอยตามไปตลอดทาง เอวข้าแทบจะหักอยู่แล้ว”