เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ตาเฒ่าตกปลา
ตอนที่ 45 ตกลงตามนี้ มงคลคู่มาเยือน
ครั้นถึงเวลาเที่ยงวัน สองพี่น้องยังคงเดินอยู่บนภูเขาเสี่ยวเฮย บนแผ่นหลังของแต่ละคนต่างก็แบกฟืนคนละมัดเล็กๆ เอาไว้แล้ว
เจียงเถียนมองดูภูเขาใหญ่ปราดหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากพูดว่า “พอแค่นี้เถอะ ด้านหน้าล้วนเป็นต้นสน กิ่งก้านสูงเกินไป ตัดไม่ได้หรอก”
กิ่งไม้ในระดับต่ำที่พอจะตัดได้ง่าย ล้วนถูกคนอื่นตัดไปจนหมดสิ้นแล้ว
วันนี้พวกเขาปีนต้นไม้กันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เรี่ยวแรงถูกใช้ไปจนเกือบหมดแล้ว
ตลอดครึ่งวันมานี้ ฟืนที่ทั้งสองคนตัดลงมาได้ต่อให้นำไปขายก็ยังไม่ถึงเงินยี่สิบเหวินด้วยซ้ำ
ทว่าพวกเขาก็ไม่ได้คิดจะนำไปขายอยู่แล้ว ล้วนต้องเก็บเอาไว้จุดไฟทำกับข้าวในช่วงฤดูหนาวทั้งสิ้น
เจียงเฉินเหลือบมองไปยังทิศทางที่เซียมซีชี้แนะ ก่อนจะเอ่ยปากกล่าวว่า “เดินลึกเข้าไปอีกหน่อยเถอะขอรับ ข้าขอลองดูอีกทีว่าพอจะมีสัตว์ล่าให้ยิงบ้างไหม”
เจียงเถียนหันมามองเจียงเฉินปราดหนึ่ง รู้สึกเช่นกันว่าช่วงนี้น้องชายเปลี่ยนแปลงไปมากเหลือเกิน