ตอนที่ 42 ลูกธนูเดียวทะลุผ่าน ขอยืมโชคชะตา

ตอนที่ 42 ลูกธนูเดียวทะลุผ่าน ขอยืมโชคชะตา

รอยเท้าบนพื้นหิมะยุ่งเหยิงสับสนเป็นอย่างยิ่ง รอยตื้นลึกซ้อนทับกัน เห็นได้ชัดว่าจิ้งจอกขาวตัวนี้ออกหากินอยู่ในละแวกนี้มาหลายวันแล้ว

เจียงเฉินทำได้เพียงค่อยๆ ค้นหาไปทีละนิด แม้แต่หายใจแรงก็ยังไม่กล้า

เจ้าสัตว์ชนิดนี้เจ้าเล่ห์แสนกลเป็นอย่างยิ่ง ประสาทสัมผัสก็เฉียบไวมาก ทั้งยังมีความเร็วสูงลิ่ว

หากรู้ตัวถึงอันตราย เพียงพริบตาเดียวก็วิ่งหนีหายลับไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว

เดินวนตามรอยเท้าไปหลายรอบ เอวของเจียงเฉินที่ค้อมต่ำมาโดยตลอดก็เริ่มปวดเมื่อยขึ้นมาบ้างแล้ว

อีกครั้งหนึ่งที่เลี้ยวอ้อมพุ่มไม้เตี้ยตามรอยเท้าไป เจียงเฉินพลันรู้สึกว่าในสายตามีบางสิ่งขยับไหววูบหนึ่ง

เขารีบย่อตัวลงต่ำอย่างฉับพลัน หลบซ่อนอยู่หลังต้นสนเก่าแก่ต้นหนึ่ง

เหลือบมองออกไป ใต้ต้นเจินจื่อที่ห่างออกไปหกสิบก้าว จิ้งจอกสีขาวตัวหนึ่งกำลังใช้ขาหน้ากดหนูตัวอ้วนพีเอาไว้