กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ฉะนั้นหลี่หวาจึงปรึกษากับฟางเว่ยกั๋ว ให้เขาพาเหมาเหมากลับบ้านไป ส่วนเธอคนเดียวจะอยู่เมืองหลวง อยู่ทำงานให้อวี๋เป้ยเป้ย
ที่ดินที่บ้าน พ่อสามีแม่สามีเป็นคนปลูก แค่พอกินก็พอ ส่วนเงินที่เธอหามาได้ก็นับเป็นรายได้อีกทาง
ตั้งแต่ฟางเว่ยกั๋วเสียขาไปครึ่งหนึ่ง อารมณ์ของเขาก็หดหู่ซึมเศร้าตลอด พอได้ฟังหลี่หวาวางแผนเรื่องอนาคตแล้ว ก็ยิ่งเงียบงันหนักเข้าไปอีก
ผ่านไปนาน เขาจึงเอ่ยทั้งที่ตาแดงก่ำ “ผมเป็นตัวถ่วงของคุณเอง”
หลี่หวาก็น้ำตาไหลเช่นกัน “พูดอะไรกันเรื่องถ่วงไม่ถ่วง คุณยังมีชีวิตกลับมา บ้านนี้ยังมีคนนี้ ลูก ๆ ยังมีพ่อ ฉันก็อิ่มใจมากแล้ว จะพูดว่าถ่วงอะไรกัน”