กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อวี๋เป้ยเป้ยพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง
ในจังหวะที่ลู่ซีฉือกำลังจะปิดประตูรถ อวี๋เป้ยเป้ยก็คว้าแขนเขาไว้ทันที “คุณ…ไปคนเดียวระวังตัวด้วยนะ”
“คนคนนั้นต้องซ่อนอยู่ในที่มืดแน่ ๆ…”
ลู่ซีฉือก้มมองมือของอวี๋เป้ยเป้ยที่กำแขนเขาไว้ ปลายปากโค้งขึ้นโดยที่เขาห้ามตัวเองไม่อยู่ “อืม”
ลู่ซีฉือปิดประตูรถทุกบานจนหมด เหลือไว้เพียงไฟหน้ารถที่ยังสว่าง อวี๋เป้ยเป้ยตัวงออยู่ที่นั่งข้างคนขับ ไม่กล้าขยับตัว
ในเมื่อลู่ซีฉือมาแล้ว เธอก็ไม่ได้คิดจะไปสถานีตำรวจอีก
ลู่ซีฉือคือราชาทหารที่เก่งที่สุดเรื่องรบคนเดียวในกองทัพ เธอเชื่อในความสามารถของเขา กลางดึกขนาดนี้เธอจึงไม่ไปสร้างความวุ่นวายให้เขา สิ่งที่เธอทำได้คือรออย่างสบายใจ