กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
วังเจี้ยนคิดว่า เรื่องแบบนี้ ถ้าเขายืนกรานไม่ยอมรับ อวี๋เป้ยเป้ยจะอธิบายให้ชัดเจนได้อย่างไร
อธิบายไม่ชัด ก็ไม่ใช่ความผิดของเขา ต้องเป็นความผิดของอวี๋เป้ยเป้ยแน่ ๆ
ในเมื่อเธอไม่ได้มาฉุดรั้งเขา เขาจะไปหาเรื่องเธอก่อนได้อย่างไร
เขาพูดจาหนักแน่นมั่นใจ พยักหน้าถี่ ๆ อยากให้ลู่ซีฉือเชื่อเขา
แต่ลู่ซีฉือเพียงยกมือขึ้น…
“อ๊า…”
วังเจี้ยนส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด
ลู่ซีฉือทำให้แขนเขาข้างหนึ่งหลุดจากข้อ
อีกข้างหนึ่ง ตอนที่ลู่ซีฉือกดเขาลงเมื่อครู่ ก็หลุดออกจากข้อเพราะออกแรงไม่ถูกจังหวะ
เพียงแต่เมื่อครู่เขาถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว ทั้งตกใจ ทั้งถูกกดที่ต้นคอ จึงไม่มีเสียงร้องออกมา