ตอนที่ 118 งั้นเธอซื้อผักชีมาเยอะหน่อย

หอพักหนาวจริง ๆ

หนาวจนเธอเป็นหวัดก่อน จากนั้นก็ไอ สุดท้ายก็เป็นไข้

“แค่ก ๆ” ห่อผ้าพันคอไว้ ไอจนสำลัก ในที่สุดอวี๋เซิงก็เดินมาถึงหน้าประตูลานบ้านตระกูลอวี๋

เงยหน้ามองบ้านตึกสองชั้นของตระกูลอวี๋ น้ำตาของอวี๋เซิงก็เริ่มไหลพราก ๆ

อยู่ที่ตระกูลอวี๋ เธอไม่เคยรู้เลยว่าหน้าหนาวมันหนาวได้ถึงขนาดนี้

หนาวจนคนเรากางมือไม่ออก

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทำงานเลย

เธอไม่ได้สระผมมาหลายวันแล้ว

หนาวเกินไปแล้ว ฮือ ๆ

เมื่อก่อนตอนอยู่ตระกูลอวี๋ เธอชอบวันหิมะตกที่สุด เพราะที่ตระกูลอวี๋มีระบบทำความร้อนใต้พื้น ต่อให้หิมะตกหนักแค่ไหน ในห้องก็อบอุ่นราวกับเดือนสามของฤดูใบไม้ผลิ