กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ตั้งแผงขายของ?”
“ขายของ?”
“อือ ขายพวกของกิน”
“ไม่ใช่คุณ…จะไปเรียนมหาวิทยาลัยภาคค่ำหรอกหรือ?”
อวี๋เป้ยเป้ยชายตามองเขาแวบหนึ่ง “เมื่อกี้คุณก็เพิ่งพูดเองไม่ใช่หรือ ว่าปีนี้ปิดรับสมัครไปแล้ว?”
“พรุ่งนี้ผมจัดการให้เลย” ลู่ซีฉือตบอกรับประกัน
อวี๋เป้ยเป้ยมองลู่ซีฉือที่ตบอกรับประกัน แล้วจู่ ๆ ก็กุมหมัดทั้งสองมือ “พี่ใหญ่ บุญคุณนี้ไม่ต้องเอ่ยเป็นคำขอบคุณ คุณนี่เหมือนพี่ชายแท้ ๆ ของฉันยิ่งกว่าพี่ชายแท้ ๆ เสียอีก”
ลู่ซีฉือ: ไสหัวไปเลยไป
เล่นตลกเสร็จแล้ว อวี๋เป้ยเป้ยก็ไม่ลืมพูดเรื่องจริงจัง “มหาวิทยาลัยภาคค่ำก็คือมหาวิทยาลัยภาคค่ำสิ ก็เพื่ออำนวยความสะดวกให้คนที่ทำงานแล้วไม่ใช่หรือ?”
“ฉันไปตอนกลางคืนก็ได้”