กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เธอเปิดหน้าต่างออก ใบหน้าหวาน ๆ ยื่นไปจ่ออยู่ตรงหน้าลู่ซีฉือโดยมีกำแพงบานหนึ่งคั่นกลาง
ผู้การลู่ถึงกับพูดตะกุกตะกัก “… ผม ผมมีเรื่องจะพูดกับคุณ”
อวี๋เป้ยเป้ยเชิดคางขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงให้เขาพูด
สายตาที่ลู่ซีฉือมองเธอเต็มไปด้วยความอาลัย “ผม… มะรืนนี้ก็ต้องไปแล้ว”
อวี๋เป้ยเป้ยไม่แม้แต่จะเงยตามอง “เดินทางปลอดภัย”
ลู่ซีฉือ “…”
อวี๋เป้ยเป้ยนึกอะไรขึ้นได้ก็เอ่ยขึ้นอีก
พอเห็นเธออ้าปาก ลู่ซีฉือก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที คิดว่าเธอคงจะพูดอะไรที่ฟังรื่นหูสักหน่อย
แต่ผลกลับกลายเป็นคำพูดที่ทำให้ใจเย็นเยือกไปถึงข้างใน