กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจกลับไปดูสักหน่อย
คนตระกูลอวี๋รักใคร่อวี๋เป้ยเป้ยกันขนาดนั้น เธอเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของตระกูลฟู่ พวกเขาก็คง…รักใคร่เธอเหมือนกันใช่ไหม
ดังนั้นเธอจึงอยากกลับไปดูสักหน่อย
อีกอย่างก็คือ อยากใช้การหนีออกจากบ้านเพื่อแสดงความน้อยใจของตัวเอง
ฟ้ายังไม่สว่างเธอก็ออกจากตระกูลอวี๋ไปที่สถานีรถไฟแล้ว โดยไม่ให้ใครรู้
ตอนเช้าตอนที่อวี๋อันกับน้าอู๋ตื่นขึ้นมา ไม่เห็นเธอ ก็คิดว่าเธอยังไม่ตื่น
อวี๋อันต้องไปทำงาน พอทานอาหารเช้าเสร็จก็ออกไป
น้าอู๋อยู่บ้านคนเดียว รอจนถึงเก้าโมงก็ยังไม่เห็นอวี๋เซิงลงมา
คิดว่าเธออย่าเกิดมีไข้ขึ้นมาอีก ก็เลยขึ้นไปดู
เธอยืนอยู่หน้าห้องของอวี๋เซิง ใช้มือเคาะประตู “เซิงเซิง…”