ตอนที่ 82 ไฟเธอเปิดอยู่นะ

ถ้าอวี๋เหิงไม่รั้งไว้ทัน เธอคงตบหน้าตัวเองอีกหลายฉาด

การที่เหอเจวียนลงมือตบหน้าตัวเองก็ทำให้อวี๋เซิงตกใจกลัว อวี๋เซิงเริ่มร้องไห้โฮ “แม่ แม่ อย่าทำแบบนี้สิ ใช่ไหมว่า… ใช่ไหมว่าฉันทำอะไรผิดไป?”

“บอกมาได้เลย ฉันแก้ไขได้”

แก้ไข…

เหอเจวียนรู้สึกเพียงว่าตัวเองต่างหากที่ควรแก้ไข

“แม่…” อวี๋เซิงร้องเรียกอย่างตกใจ

เหอเจวียนโมโหจนเลือดขึ้นหน้า ถึงกับเป็นลมล้มพับไป

ส่วนอวี๋อันวิ่งไล่อวี๋เป้ยเป้ยไปจนถึงทางแยกถึงได้รั้งตัวเธอไว้

อวี๋อันมองอวี๋เป้ยเป้ยที่สีหน้าเย็นชา มองใบหน้าที่แทบจะเป็นพิมพ์เดียวกันกับเขา…

ริมฝีปากเขาขยับเปิดปิด ลำคอฝาดเฝื่อน “เป้ยเป้ย ขอโทษนะ” เขาพูด