กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังอวี๋เซิงพูดจบ อวี๋เป้ยเป้ยไม่ได้เอ่ยอะไร ได้แต่มองเธอเขม็ง
อวี๋เซิงคิดว่าเธอไม่เชื่อ จึงเสริมขึ้นว่า “วางใจเถอะ ฉันพูดแล้วก็ทำจริง”
อวี๋เป้ยเป้ยจึงล็อกประตู แล้วกลับไปตระกูลอวี๋กับเธอ
ตระกูลอวี๋น่ะ เธอไม่ได้ปรารถนาอยากได้เลยสักนิด
แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ทำให้คุณหนูเอกอึดอัดใจได้ล่ะก็ เธอยินดีทำ
ไม่อย่างนั้น นางเอกคนนี้ก็ไม่มีวันรู้หรอกว่าตัวเองได้ผลประโยชน์ไปมากแค่ไหน
คิดอยู่เสมอว่าตัวเองเป็นเทวทูตบนโลกมนุษย์
เธอคิดอยู่ตลอดว่าเจ้าของร่างเดิมไม่รู้จักกาลเทศะ