ตอนที่ 80 แม่แท้ ๆ ของฉัน เธอจะตื่นเต้นอะไร

เขายกมือขึ้นปาดหางตา ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “เราคิดมาตลอดว่า คิดว่า…” ถึงอวี๋เหิงจะเป็นผู้ชาย และมีชีวิตมาค่อนค่อนชีวิต ก็ถือว่าผ่านคลื่นลมมามาก แต่พอถึงตอนนี้ พอพูดถึงชีวิตในวัยเด็กของอวี๋เป้ยเป้ย เขาก็ยังอดน้ำตาไหลไม่ได้ “คิดว่าตระกูลฟู่นั้นปฏิบัติกับเป้ยเป้ยอย่างดี เหมือน… เหมือนที่เราปฏิบัติกับอวี๋เซิง”

ตอนที่อวี๋เหิงเอ่ยปากคราวนี้ เขาเรียกจาก “เซิงเซิง” กลายเป็น “อวี๋เซิง” แล้ว

เห็นได้ชัดว่าเขาเกลียดจริง ๆ

อวี๋เหิงเล่าคำพูดเหล่านั้นของอวี๋เป้ยเป้ยซ้ำให้อวี๋อันฟังอีกรอบ

น้ำตาของเขาก็ไหลทะลักออกมาไม่หยุด

ผมที่ขมับดูเหมือนจะขาวขึ้นอีกเยอะ

อวี๋อันฟังแล้วก็ยิ่งเงียบ มือที่วางอยู่ข้างลำตัวกำเป็นหมัดโดยไม่รู้ตัว