กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ซูอวี้ด่าลู่ซีฉือมาตลอดทาง ตอนนี้ก็ยังด่าอยู่ ด่าจนปากแห้งคอแห้ง
พอได้ฟังคำพูดของอวี๋เซิง ก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “ไม่อยู่ อยู่ที่เป้ยเป้ยล่ะมั้ง!”
“เป้ยเป้ยจะย้ายออกไปอยู่คนเดียว เหล่าอวี๋กับภรรยาจะวางใจได้ยังไง”
“ต้องอยู่ที่เป้ยเป้ยแน่ กำลังหว่านล้อมเธออยู่!”
“เธอไม่ต้องห่วง พอพวกเขาหว่านล้อมเป้ยเป้ยได้ ก็จะกลับมาพร้อมกันแล้ว!”
อวี๋เซิงแปลกใจ ไม่อยู่ที่บ้านลู่ แต่อยู่ที่เป้ยเป้ยหรือ?
“เป้ยเป้ยไม่อยู่ที่บ้านท่านหรือ?”
“อือ เป้ยเป้ยอยู่ที่ถนนฝูจิ่ง ก่อนหน้านี้แม่เธอไม่ใช่หรือที่ให้บ้านเป้ยเป้ยไปหลังหนึ่ง?”
ใช่แล้ว เธอนึกออก หลังจากอวี๋เป้ยเป้ยกลับบ้านมา พ่อแม่ของเธอรู้สึกว่าติดค้างอวี๋เป้ยเป้ยมาก จึงอยากยกทุกสิ่งในบ้านให้อวี๋เป้ยเป้ยไปหมด