กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อวี๋เป้ยเป้ยก็ให้เกียรติเอ่ยขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “โอ๊ะ ซื้อของมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”
ยังไม่ทันที่ลู่ซีฉือจะได้เอ่ยว่า ซื้อมาให้เธอกิน
อวี๋เป้ยเป้ยก็หัวเราะแล้วพูดว่า “โอ๊ย ผู้การลู่รวยจริง ๆ นั่นแหละ”
อวี๋เป้ยเป้ยชมด้วยความจริงใจ แต่หน้าลู่ซีฉือกลับตกลงทันที
เขาวางกล่องข้าวที่ร้อนจนจับไม่ถนัดลงบนโต๊ะเล็ก ๆ กล่องหนึ่งดันไปตรงหน้าอวี๋เป้ยเป้ย อีกกล่องเก็บไว้ให้ตัวเอง แล้วพูดอย่างอัดอั้นว่า “กินสิ”
“ขอบคุณผู้การลู่นะ”
ลู่ซีฉือ: เธอนี่รู้จริง ๆ ว่าจะยั่วคนให้โมโหได้ยังไง
ปล่อยให้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอบในกล่องได้ไม่กี่นาที ลู่ซีฉือก็ช่วยเปิดฝากล่องข้าวให้ แล้วถามอวี๋เป้ยเป้ยว่าจะใส่แฮมสไลด์ที่สุกแล้วลงไปในบะหมี่ด้วยไหม