กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ชายคนนั้นก็เห็นความผิดปกติของลู่ซีฉือเช่นกัน แต่ยังคงดิ้นรน “ผมแค่เดินผิดที่ พวกคุณไม่มีสิทธิจับผม”
ถึงอย่างไรอวี๋อันก็เป็นผู้ชาย ถึงจะโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่ยังมีสติ เขาประคองอวี๋เซิงที่น้ำตาคลอ “เซิงเซิง เขา…ทำอะไรเธอหรือเปล่า”
คำว่าทำอะไรหมายถึงอะไร ทุกคนต่างรู้ดี
อวี๋เซิงส่ายหน้า “พี่เสี่ยวฉือมาได้ทันเวลา เขา…” น้ำตาของอวี๋เซิงไหลเอ่ออีกครั้ง
อวี๋อันเข้าใจได้บ้างแล้ว ไม่มีการทำร้ายที่ลึกไปกว่านั้น แต่การลวนลามนั้นมีอยู่
อวี๋อันตบไหล่เธอเบา ๆ แล้วส่งสัญญาณให้เธอนอนพัก “เธอพักก่อน ที่เหลือปล่อยให้พี่จัดการ”
เขาประคองอวี๋เซิงให้นอนดี ๆ แล้วสอดผ้าห่มให้เรียบร้อย