ตอนที่ 65 ผู้ไร้รักย่อมได้อิสระ

“ส่วนเรื่องค่าอาหารน่ะ” ลู่ซีฉือยิ้มขึ้น “คุณไม่ใช่คอยคิดว่าผมกินเก่งเหรอ กับข้าวตั้งเยอะคงต้องใช้เงินซื้อไม่น้อยเลย คุณยังต้องลำบากทำกับข้าวอีก แถมกับข้าวก็อร่อยขนาดนั้น วันละสองหยวน ผมว่ามันไม่ค่อยเหมาะ”

ลู่ซีฉือพูดถึงตรงนี้ก็หยุดชะงักครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยต่อ “ต่อไป… ต่อไปหวังว่าจะมีโอกาส ได้กินข้าวที่คุณทำอีก”

สีหน้าของเขาแน่วแน่ “เงินน่ะ ผมจะไม่เอาแม้แต่แดงเดียว”

อวี๋เป้ยเป้ยมองสีหน้าแน่วแน่ของเขา สุดท้ายก็แค่ดึงมือกลับ พูดว่า “ตามใจคุณ”

คนหนึ่งไม่เอา อีกคนก็ยืนกรานจะให้ ผลักไปผลักมา ก็ถือเป็นการพัวพันกันอยู่อย่างหนึ่ง

เธอให้ไปแล้ว เขาไม่เอา งั้นเธอก็ไม่ยุ่งแล้ว