กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
อวี๋อันพยักหน้าเล็กน้อย “เธอคนเดียวจะไหวหรือ”
ถึงจะรู้ว่านี่คงเป็นข้ออ้าง แต่ในฐานะที่เป็นพี่ชาย เขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้
ลู่ซีฉือส่ายหน้า “ไม่เป็นไร เดี๋ยวกินข้าวกับพวกคุณเสร็จผมก็จะกลับ”
อวี๋อันได้ยินคำนี้ก็พูดว่า “หรือว่าคุณกลับไปก่อนก็ได้ ผมกับเซิงเซิงสองคนไม่เป็นไร”
ลู่ซีฉือยังส่ายหน้า “อีกแป๊บเดียวเอง ไม่ต่างกันหรอก”
อวี๋อันก็เลยไม่พูดอะไรอีก
แต่ไม่นานเขาก็พูดอีก “เดี๋ยวก่อนกลับ คุณเอาอาหารไปส่งให้เป้ยเป้ยที่บ้านก่อนเถอะ”
“ผมกับเซิงเซิงไม่หิว รออีกหน่อยก็ไม่เป็นไร”
“ไม่ต้อง ในครัวยังมีกับข้าวอยู่บ้าง เธอบอกว่าเดี๋ยวค่อยทำเอง”