กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ก็ใช่น่ะสิ!”
“เป็นเพราะสองผัวเมียสวี่เจิ้งกั๋วนั่นหรือเปล่า?”
“ถ้าเป็นเพราะเรื่องนี้ เธอบอกพี่ได้ พี่จะไปคุยกับผู้การลู่ให้” หลี่หวาตบหน้าอกให้คำมั่น
อวี๋เป้ยเป้ยกลับส่ายหน้าแล้วยิ้ม “ไม่เกี่ยวกับคนอื่น เป็นเพราะตัวเราสองคนเอง”
เห็นท่าทางของหลี่หวากับหวังหลิงที่ยังไม่ค่อยเชื่อ อวี๋เป้ยเป้ยจึงต้องเอ่ยอธิบายสักสองประโยค “การแต่งงานระหว่างฉันกับผู้การลู่เกิดขึ้นอย่างเร่งรีบ ไม่มีพื้นฐานของความรัก เราสองคนเข้ากันไม่ได้”
“เพราะฉะนั้น… การแยกกันไปมันดีกับเราทั้งคู่”
ถึงอวี๋เป้ยเป้ยจะพูดด้วยท่าทีที่ไม่เศร้าเสียใจอะไรเลยสักนิด
แต่หลี่หวากับหวังหลิงต่างก็เศร้าใจแทนเธอ