ตอนที่ 24 ผู้ชายของเธอเป็นทหารเหรอ

เพราะอย่างนั้นเวลาออกไปข้างนอก แม้แต่บะหมี่ชามเดียวก็ยังเสียดายเงินไม่ยอมกิน

เอาแต่คิดว่าจะรีบกลับไปให้เร็วที่สุด

ของที่วางขายอยู่ข้างทางในตลาดนัด ตอนขามาก็เห็นหมดแล้ว ล้วนเป็นของจุกจิกเล็ก ๆ น้อย ๆ

ตอนขามาพวกเธอไม่ได้ซื้อ ขากลับเห็นอีกครั้งก็ย่อมไม่ซื้อเช่นกัน

เพราะไม่ไกลจากด้านหน้าบ้านพักครอบครัวทหารก็มีสหกรณ์อยู่แห่งหนึ่ง ทั้งผัก เนื้อ และไข่ล้วนซื้อจากที่นั่นได้ ราคาก็เท่ากันหมด ใครจะได้แบกหินขึ้นเขาอีก!

อีกอย่าง ปกติหลี่หวากับคนอื่น ๆ แทบไม่ค่อยซื้อผัก เพราะพวกเธอปลูกผักกินเอง

พวกเธอจึงไม่ได้ซื้ออะไร เพียงเดินเที่ยวไปพลาง เดินไปทางป้ายรถเมล์ไปพลาง