ตอนที่ 23 ผู้การลู่ช่างมีวาสนาจริง ๆ

“ดูสิ ถึงจะเปื้อนก็ซักง่าย”

ผ้าที่หวังหลิงกำลังดึงอยู่ในมือเป็นผืนสีชมพูอมแดง สีสวยมาก

บอกตามตรง สีนี้ อวี๋เป้ยเป้ยก็ชอบมากเหมือนกัน

แต่ก่อนเธอชอบใส่สีแดงสดสีเขียวสด พออยู่หน้ากล้องก็ดูสดใสมีชีวิตชีวา

ออกไปข้างนอกก็ดูสดใส

ดำล้วนขาวล้วนเธอก็ชอบ

แต่ไม่ชอบเอาซะเลยพวกสีแดงเข้ม สีเขียวเข้ม สีฟ้าครามพวกนั้น

อวี๋เป้ยเป้ยพยักหน้าทันที “สวย พี่สะใภ้ พี่ซื้อผ้านี้กลับไปทำเองหรือ”

หวังหลิงพยักหน้า “อือ เสื้อผ้าของเสี่ยวหยาฉันทำเองหมด ประหยัดเงินหน่อย” พอพูดถึงเรื่องประหยัดเงิน หวังหลิงก็ยังดูเขิน ๆ

หลี่หวาอยู่ข้าง ๆ รีบพูดขึ้น “เสี่ยวอวี๋ เธอไม่รู้หรอก แม่เสี่ยวหยามีฝีมือดีจะตาย”