กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ลุงแก่ยืนอยู่ข้างหลัง กำเงินในมือไว้ ผ่านไปครู่ใหญ่ก็หันหลังกลับไป เช็ดหางตา
กว่าจะรอจนรถแล่นออกไปไกล พวกพ่อค้าแม่ค้าที่อยู่ใกล้ ๆ ก็ถึงกล้าเดินเข้ามาถามลุงว่าเกิดอะไรขึ้น
ลุงก็เล่าตามจริง
จากนั้นก็พูดด้วยเสียงสะอึกสะอื้น “ทหารปลดแอกเป็นสหายที่ดีกันทั้งนั้น ญาติของพวกเขาก็เป็นสหายที่ดี”
“เด็กสาวอายุน้อยขนาดนั้น ไม่คิดเลยว่าคนดีขนาดนี้ ยังยัดเงินให้ผมเกินไปตั้ง 1 หยวน แถมสหายทหารคนนั้นยังถามไถ่ถึงสุขภาพยายแก่ที่บ้านผมด้วย” ลุงพูดจบก็หันไปมองทิศทางที่รถแล่นจากไปอีกเนิ่นนาน
ตอนจากไปก็เช็ดหางตาอีกครั้ง
คนอื่น ๆ ก็มองไปทางที่รถจากไปเนิ่นนานเช่นกัน