กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
บทที่ 50 อี้จงไห่ผู้เคราะห์ร้าย
ท่าทางฝืนใจของเหยียนปู้กุ้ยตอนรับเงินไปนั้น ทำให้หลิวไห่จงเห็นแล้วเปลือกตากระตุกยิก ๆ
กว่าเหยียนปู้กุ้ยจะเดินจากไปไกล หัวใจของอี้จงไห่ถึงได้ตกลงกลับไปอยู่ในท้องเสียที ทั้งร่างเต็มไปด้วยความอ่อนล้า
“เอาละ ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว ทุกคนแยกย้ายกันเถอะ รีบกลับไปนอนได้แล้ว”
ฝูงคนที่มืดคึ่กแตกกระจายออกจากลานกลาง ต่างแยกย้ายกลับบ้านของตน
หวังต้าป่าวกลับถึงบ้าน ชงชาหม้อหนึ่ง แล้วนั่งลงทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคืนนี้
ต่อให้เจี่ยจางซื่อยืนกรานปากแข็งว่าฉู่จื่อเป็นคนแพร่ข่าวลือ อี้จงไห่คงไม่เชื่อมากนัก แต่เจี่ยจางซื่อยอมรับเองว่าเคยพูดว่าสวี่ต้าม่าวเป็นคนไร้ทายาท นี่จึงเป็นเรื่องฟั่นเฝือที่สะสางไม่จบ