กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 51 เจี่ยจางซื่อขนพอง
หวังต้าป่าวนอนหลับไม่ค่อยดีนัก ตอนเช้าตรู่ก็ถูกเสียงหมู แพะ และไก่จากฟาร์มปลุกจนตื่น
หลังกินข้าวเช้าเสร็จ เขาก็ค่อย ๆ เอ้อระเหยจากฟาร์มเกาะเล็กกลับมาที่เรือนสี่ประสาน
จู่ ๆ ก็รู้สึกหนาวแปลบขึ้นมาอย่างกระทันหัน นี่เพิ่งจะเดือนสิบฤดูใบไม้ร่วงทองคำเท่านั้น ไม่นึกเลยว่าฤดูหนาวของซื่อจิ่วเฉิงในยุคนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้ ที่ผู้ใหญ่สมัยก่อนบอกว่าหน้าหนาวแต่ก่อนนั้นยาวนานก็มีมูลอยู่
หวังต้าป่าวสวมเสื้อคลุมตัวหนึ่ง ล็อกประตู แล้วตรงไปยังบ้านเหล่าเหยียนที่ลานด้านหน้า
พอมาถึงลานด้านหน้าแล้วมองดู โห นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ประตูบ้านเหยียนปู้กุ้ยยังปิดสนิท
ก็ปิดประตูไม่รับแขกนั่นแหละ
แต่ข้ามานี่มาแบ่งเงินนะสิ!
“ก๊อก ก๊อก”