กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
บทที่ 49 ปฏิบัติการหนึ่งครั้ง ได้มาสองร้อยหก
พอได้ยินหวังต้าป่าวบอกว่าค่ารักษาพยาบาลต้องใช้มากขนาดนี้ ทุกคนก็หน้าซีดไปตาม ๆ กัน
“พี่ต้าป่าว ที่... ที่คุณว่ามาเท่าไหร่นะ”
อี้จงไห่ตกใจจนใจเย็นวาบด้วยตัวเลขนั้น สีหน้าตึงเครียดรีบซักถามต่อ
หวังต้าป่าวลดเปลือกตาลง ถอนหายใจเฮือก “เหล่าอี้เอ๋ย นี่มันโรคทางจิต ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่พวกคุณคิด ตอนฉันอยู่กองทัพเคยเจอกรณีคล้าย ๆ กัน ประเมินแล้วรักษาแบบอนุรักษ์นิยมก็ต้องใช้สักสามร้อยหยวน”
“แบบนี้ฉันจะชดใช้ไหวได้ยังไง!”
หลิวไห่จงตบต้นขาตัวเอง กระวนกระวายจนเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก “หวังต้าป่าว ที่คุณพูดนี่เชื่อถือได้จริงหรือ”
“หลิวไห่จง คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”