กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 53: กินไปคุยไป
พนักงานเสิร์ฟสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามลากจรรยาบรรณในอาชีพของตัวเองกลับมาจากขอบเหวแห่งศีลธรรมอย่างฝืนทน ก่อนจะเค้นรอยยิ้มที่ดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้ออกมา
“คุณลูกค้าสองท่าน...รับอะไรดีคะ?”
นี่ก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่พนักงานเสิร์ฟเริ่มไม่พอใจกับระบบสั่งอาหารของร้านบุฟเฟต์ที่ตัวเองทำงานอยู่ เพราะระบบนี้ทำให้เธอต้องมารับใช้สวี่เฉินโดยไม่มีทางเลือก
สายตาของเธอจงใจหลบสวี่เฉิน มองเพียงเสิ่นซิงหร่านเท่านั้น เกรงว่าหากมอง “ผู้ชายเฮงซวย” คนนั้นมากกว่านี้อีกนิด เธอจะอดใจไม่ไหว เอาจานเนื้อสดฟาดใส่หัวเขาเข้าให้
“พวกเรา...”
เสิ่นซิงหร่านเพิ่งจะเอ่ยปาก พนักงานเสิร์ฟก็ไวตาไวมือยื่นเมนูไปให้เสียก่อน แถมยัง “เอาใจใส่” ใช้นิ้วปิดข้อความโฆษณาตัวโตบนเมนูที่เขียนว่า “ชุดอาหารคู่รักลดเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์” เอาไว้อีกด้วย