บทที่ 28: ราชินีเพลงที่ไม่อยากเป็นนักเขียน ย่อมไม่ใช่นักเรียนหัวกะทิที่ดี

บทที่ 28: ราชินีเพลงที่ไม่อยากเป็นนักเขียน ย่อมไม่ใช่นักเรียนหัวกะทิที่ดี

เสิ่นซิงหร่านไม่คิดว่าจะได้เจอสวี่เชินในห้องสมุด

เขานั่งอยู่ข้างโต๊ะตัวหนึ่งตรงมุมในสุด ราวกับรูปสลักที่กำลังจมอยู่ในห้วงความคิด

แสงแดดยามบ่ายสาดเฉียงผ่านหน้าต่างบานสูง ตัดเส้นโครงร่างบนตัวเขาให้เกิดเป็นเงาสว่างและมืดตัดกันอย่างชัดเจน

แนวกรามด้านข้างของเขาเกร็งตึง นิ้วมือที่กำปากกามั่นคงและมีพลัง ทั้งตัวจมอยู่ท่ามกลางกองแบบฝึกหัดกับหนังสืออ้างอิง แผ่บรรยากาศของ…นักเรียนห่วยที่ใกล้จะสติแตกออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

ฝีเท้าของเสิ่นซิงหร่านหยุดลงโดยไม่รู้ตัวตรงเงาของชั้นหนังสือ

เธอยืนมองเขาเงียบๆ อยู่อย่างนั้น