บทที่ 27: เสิ่นซิงหร่านตกอยู่ในความสับสน

บทที่ 27: เสิ่นซิงหร่านตกอยู่ในความสับสน

คาบเรียนช่วงเช้าจบลง

สำหรับนักเรียนไปกลับ คาบเรียนวันเสาร์ก็จบลงเพียงเท่านี้ ส่วนช่วงบ่ายจะเป็นห้องเรียนศึกษาด้วยตนเองที่เปิดให้นักเรียนประจำเท่านั้น นักเรียนไปกลับไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม

และเมื่อไม่มีรางวัลคุณสมบัติจาก “กองถ่าย” ของแต่ละวิชาในโรงเรียนแล้ว สวี่เฉินก็รู้สึกหงุดหงิดกับการมาถึงของวันหยุดสุดสัปดาห์ขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เขานั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ จ้องแสงแดดเจิดจ้าจนเกินไปนอกหน้าต่าง พลางรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กติดเกมที่เพิ่งเสพติดได้ไม่นาน แต่กลับถูกตัดเสบียงแบบบังคับกะทันหัน