บทที่ 29: นักเขียนนิยายประธานบริษัทสายจอมเผด็จการผู้เดียวดาย

บทที่ 29: นักเขียนนิยายประธานบริษัทสายจอมเผด็จการผู้เดียวดาย

เวลา ณ ขณะนี้ถูกดูดกลายเป็นสุญญากาศโดยสมบูรณ์

แม้แต่กลิ่นเฉพาะตัวของห้องสมุดที่ผสมปนเปกันระหว่างกระดาษเก่ากับลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศก็พลอยหายไปด้วย

สวี่เชินได้ยินเพียงเสียงหัวใจตัวเองเต้นกระหน่ำ ดังตึก...ตึก...กระแทกแก้วหูอย่างรุนแรง

เมื่อกี้เขาพูดอะไรออกไปวะ?

เหมือนเขาจะเผลอหลุดปาก

ไม่สิ นั่นไม่เรียกว่าเผลอหลุดปากแล้ว

นั่นเรียกว่าพูดต่อหน้าบรูซ เวย์นกับฮาร์ลีย์ ควินน์ว่าจะเอาแบตแมนไปแขวนบนราวยังไงต่างหาก

ส่วนตอนนี้ร่างของเสิ่นซิงหร่านก็แข็งทื่อราวกับถูกใครใช้วิชาตรึงกาย

เธอยังคงอยู่ในท่าโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ทว่าเลือดฝาดบนแก้มกลับจางหายไปจนเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว