เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 17: นายมาช่วยตอบข้อนี้หน่อย
รถโดยสารยามเช้าเหมือนกระป๋องขนาดยักษ์ที่กำลังเคลื่อนที่ อัดแน่นไปด้วยปลาซาร์ดีนตาปรือจากการเพิ่งตื่นนอน
เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ดึกดื่น สวี่เฉินรู้สึกราวกับวิญญาณของตัวเองยังแขวนอยู่บนต้นไทรเก่าแก่ในสวนของชุมชนที่พักอาศัย
เขาพิงหน้าต่าง ศีรษะกระแทกกระจกเป็นจังหวะตามแรงสั่นสะเทือนของรถ หาวออกมาครั้งหนึ่งราวกับหัวใจถูกฉีกทึ้ง จนหางตาซึมไปด้วยน้ำตาจากปฏิกิริยาตามธรรมชาติ
【ระบบตรวจพบว่าสภาพจิตใจของผู้ใช้งานระบบไม่ดี ร่างกายอยู่ในช่วงพลังงานตกต่ำ】
【แนะนำให้ผู้ใช้งานระบบเข้าสู่ภาวะหลับลึกเป็นเวลาสิบห้านาที จะช่วยฟื้นฟูพลังงานและยกระดับสถานะ “การแสดงตามบท” ได้อย่างมีประสิทธิภาพ】
หลับกับผีน่ะสิ
สวี่เฉินกลอกตาอยู่ในใจ
บนรถคันนี้แทบไม่มีที่ให้ยืนอยู่แล้ว ยังจะให้หลับลึกอีก ถ้างั้นฉันขึ้นสวรรค์ตรงนี้เลยไม่ดีกว่าเรอะ
ประตูรถส่งเสียงแหบพร่าเปิดออก ก่อนจะมีผู้โดยสารอีกระลอกเบียดกันขึ้นมา