กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 11: เพื่อนสาววัยเด็กจะเป็นครีเอเตอร์ออนไลน์งั้นเหรอ?
ประตูกระจกของร้านไมต์ตังตังที่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ถูกสวี่เฉินผลักเปิดอย่างเงียบเชียบ
ลมหมุนที่ปะปนไปด้วยกลิ่นน้ำมันหอมฉุยจากไก่ทอดกับไอเย็นของเครื่องปรับอากาศพุ่งเข้าปะทะใบหน้า แยกเขาออกจากย่านถนนอบอ้าวด้านนอกในพริบตา
ในร้านมีคนไม่มากนัก นั่งกันเป็นกลุ่มเล็กๆ ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นสวมหูฟังไถโทรศัพท์ หรือไม่ก็เป็นนักเรียนที่กำลังคุยกันเสียงดังเจี๊ยวจ๊าว
สายตาของสวี่เฉินกวาดมองเพียงรอบเดียว ก่อนจะหยุดลงอย่างแม่นยำตรงมุมติดหน้าต่าง
ลู่เสียนนั่งอยู่คนเดียว ยึดครองที่นั่งแบบสี่คนเอาไว้ราวกับแมวตัวหนึ่งที่กำลังเฝ้ารังของตัวเอง