บทที่ 10: บทละครยังสู้ความจริงใจไม่ได้

บทที่ 10: บทละครยังสู้ความจริงใจไม่ได้

ข่าวเรื่องการสอบวัดพื้นฐานราวกับหยดน้ำเย็นที่ตกลงไปในกระทะน้ำมันเดือด ระเบิดความโกลาหลขึ้นกลางชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกห้องเจ็ดทันที

หลังจากเฉินจิ่นประกาศข่าวร้ายนี้เสร็จ เขาก็ไพล่มือไว้ด้านหลัง เดินจากไปด้วยท่วงท่าไม่รีบร้อนไม่เชื่องช้า ราวกับสิงโตตัวผู้กำลังออกตรวจอาณาเขต

ทันทีที่เขาก้าวพ้นประตู ความเงียบอันอึดอัดในห้องเรียนก็ถูกเสียงโหยหวนคร่ำครวญสารพัดฉีกกระจุยในพริบตา

แต่เรื่องพวกนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับสวี่เชินเลย

ตลอดทั้งช่วงเช้า สวี่เชินจมอยู่ในสภาวะมหัศจรรย์ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน

ในคาบฟิสิกส์ ครูกำลังอธิบายกฎของเลนซ์ในบทการเหนี่ยวนำแม่เหล็กไฟฟ้าอยู่บนกระดาน

“เพิ่มต้านลดตาม เข้ามาต้าน ออกไปตาม”

คาถาแปดพยางค์ที่สรุปได้กระชับตรงประเด็น

ถ้าเป็นเมื่อก่อน สำหรับเขาแล้วแปดคำนี้แทบไม่ต่างอะไรจากชุดอักขระมั่วๆ เป็นของประเภทที่ตัวอักษรแต่ละตัวก็รู้จักอยู่หรอก แต่พอเอามารวมกันกลับพุ่งตรงสู่รหัสของเมตาเวิร์สเสียอย่างนั้น