บทที่ 9: อุปกรณ์กับการสอบวัดพื้นฐาน

บทที่ 9: อุปกรณ์กับการสอบวัดพื้นฐาน

หลังจากกินมื้อเช้าที่ชวนกระอักกระอ่วนจนแทบขุดห้องชุดสามห้องออกมาได้หมดแล้ว

ทั้งสองเดินอยู่คนละหน้าคนละหลัง เว้นระยะปลอดภัยครึ่งเมตร เงียบงันราวกับรูปปั้นทหารดินเผาสองตัวที่เพิ่งถูกขุดขึ้นจากดิน

ซาลาเปามื้อนั้น ในท้ายที่สุดก็ละลายน้ำแข็งได้เพียงยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น

ใต้ผิวน้ำยังคงมีความกระอักกระอ่วนเย็นยะเยือก แช่แข็งช่วงวัยรุ่นเอาไว้ทั้งช่วง

สวี่เฉินถึงขั้นรู้สึกได้ว่า แม้แต่ท่าเดินของลู่เสียนยังแฝงด้วยความระแวดระวังประมาณว่า “ถ้านายเข้ามาใกล้อีกก้าว ฉันเตะจริงนะ”

ปฏิบัติการทลายน้ำแข็งครั้งนี้ เรียกได้ว่าทลายก็ทลายอยู่หรอก แต่ก็ยังทลายไม่หมดเสียทีเดียว

ไม่ได้พูดคุยกันจริงจังมานานกว่าหนึ่งปี เขาพบว่าความเข้าใจที่มีต่อลู่เสียนยังคงหยุดอยู่ตรงภาพของเด็กสาวห้าวเป้งสมัยมัธยมต้น—เด็กผู้หญิงที่ดูเหมือนผู้ชายยิ่งกว่าเขาเสียอีก