เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เถี่ยตั้น กินให้อิ่มนะ น้องสาวป่วยอยู่ กินไส้เกี๊ยวเพิ่มอีกหน่อยก็พอ รอร่างกายน้องหายดีแล้ว แม่จะพาพวกหนูไปกินของอร่อย ดีไหม?”
หู่หนิวไม่ค่อยอยากอาหารจริง ๆ กินเกี๊ยวไปสามสี่ชิ้นก็ไม่ยอมกินต่อแล้ว หลี่ชิวฮวาป้อนน้ำแกงให้เธอเล็กน้อย จากนั้นเธอก็นั่งพิงแม่อย่างว่าง่าย สีหน้าซึมเซา
แต่แววตากลับสงบนิ่ง
เธอเกาะติดแม่แน่นตลอดเวลา ไม่กล้าห่างไปแม้แต่นิดเดียว
หลี่ชิวฮวาจับมือเธอไว้ด้วยความสงสาร ก่อนก้มหน้ากินเกี๊ยวที่เหลือ
เมื่อเห็นว่าน้องสาวกินไม่ไหวจริง ๆ เถี่ยตั้นจึงตั้งใจกินเกี๊ยวในชามของตัวเอง
อากาศร้อนจัด หลังจากกินข้าวเสร็จ เถี่ยตั้นก็มีเหงื่อออกเต็มศีรษะ
เขายกชายเสื้อขึ้นกำลังจะเช็ดหน้า แต่พอเห็นเสื้อผ้าตัวใหม่เอี่ยมก็ลังเล แล้วมองแม่อย่างเกรงใจ
หลี่ชิวฮวายัดผ้าเช็ดหน้าของตัวเองให้เขา
เถี่ยตั้นคลี่ผ้าเช็ดหน้าออก แล้วเช็ดวนไปมาบนใบหน้าหนึ่งรอบ