เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ว่านชิงมองแม่ด้วยความหวาดหวั่น กลัวว่าจะเป็นข่าวร้าย
หลิวชุ่ยเห็นสีหน้าตึงเครียดของเธอจึงพูดว่า “ชิงเอ๋อร์ ผ่อนคลายหน่อย ไม่ใช่เรื่องน่าตกใจอะไร”
“วันนี้คุณอาฟางบอกว่า พอพวกเธอปิดเทอมฤดูร้อน เขาจะพาเมิ่งโจวไปมณฑลอวิ๋นสักครั้ง เพื่อไปเซ่นไหว้พ่อแม่ของเขาที่นั่น แล้วบอกว่าพอกลับมา จะจัดงานแต่งกับแม่”
ว่านชิงพยักหน้า “เรื่องนี้คุณอาฟางเคยพูดแล้ว ฉันรู้”
หลิวชุ่ยเห็นสีหน้าว่านชิงไม่มีความประหลาดใจแม้แต่น้อย จึงหัวเราะแล้วพูดว่า “ทำไมเธอไม่ตกใจเลย ไม่กลัวงานแต่งของแม่กับคุณอาฟางจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างหรือ”
ว่านชิงเงยหน้ามองแม่ “แม่ พวกแม่จดทะเบียนกันแล้ว ยังจะกลัวอะไรอีกล่ะ อีกอย่าง ต่อให้พวกแม่ไม่จัดงานแต่งก็ไม่เห็นเป็นอะไร”
หลิวชุ่ยเม้มปากมองว่านชิงแวบหนึ่ง
ว่านชิงถูกแม่หยอกจนหัวเราะร่า
หลังจากกินข้าวเสร็จ ว่านชิงให้ว่านหลินขึ้นไปอ่านหนังสือชั้นบน ส่วนเธอดึงแม่กลับเข้าห้อง เตรียมจะบอกเรื่องเงิน พออ้าปากพูด ก็มีคนเคาะประตูจากด้านนอก
“รอเดี๋ยว ฉันไปดูว่าใคร”