กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลิวชุ่ยยินดีรับฟังความคิดของว่านชิงอย่างเต็มที่
“แม่ ฉันคิดไว้แบบนี้”
ว่านชิงดึงแม่ให้นั่งลง
ตอนนี้ยังไม่ถึงช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ตอนเช้าอากาศเย็นสบาย
ว่านชิงอุ้มเสี่ยวหวงไว้บนตัก แล้วค่อย ๆ ลูบขนของมัน
ต้าหวงนั่งเบียดขาหลิวชุ่ยอย่างสนิทสนม คอยอ้อนขอให้เธอลูบหัว
หลิวชุ่ยยิ้มพลางลูบหัวต้าหวง
“เรารับช่วงร้านนี้ต่อมา แล้วเปิดร้านเสื้อผ้าที่ชั้นสอง ส่วนชั้นล่างเปิดซูเปอร์มาร์เก็ต”
หลิวชุ่ยค่อนข้างประหลาดใจ “ชิงเอ๋อร์ พวกเราเคยไปดูสถานที่นั่นแล้ว ชั้นสองกว้างขนาดนั้น ถ้าเปิดร้านเสื้อผ้าใหญ่ขนาดนั้น จะไม่ใหญ่เกินไปหรือ เสื้อผ้าต้องมากแค่ไหนถึงจะวางเต็ม?”
ว่านชิงพยักหน้า “แม่ ฉันรู้ว่าแม่กังวลอะไร ฟังฉันพูดก่อน!”