กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เห็นคนพุ่งเข้ามา ว่านชิงก็หลบเบา ๆ
หลี่ชิวฮวาเสียหลัก ล้มลงกับพื้น
“ป้าชิวฮวา ป้าด่าผิดคนแล้ว”
ว่านชิงตะโกนเสียงดัง “ก็ไม่ใช่ฉันที่พูด เป็นอาเจี้ยนหมินที่พูด ถ้าเขาไม่พูด ฉันก็ไม่มีทางรู้เรื่องพวกนี้ใช่ไหม”
ซิ่วอวิ๋นก็พูดตาม “ใช่แล้ว หลี่ชิวฮวา ตัวเองทำอะไรไว้ ตัวเองก็รู้ จะตะโกนใส่ว่านชิงทำไม ก็ไม่ใช่เธอที่พูดแบบนี้”
คนข้าง ๆ ก็ตะโกนตาม “ไอ้โจวเจี้ยนหมินนั่นมันไม่ใช่คนดี ทำเรื่องที่ไม่ควรทำแล้วยังมาหมิ่นหลี่ชิวฮวาแบบนี้ ชิวฮวา ถ้าถามฉัน เธอควรไปเผชิญหน้ากับโจวเจี้ยนหมิน ถ้าเขาเป็นคนพูดจริง ก็ด่าเขาให้หนัก ๆ ไปเลย”
หลี่ชิวฮวาถูกยุจนฮึกเหิม เธอจ้องว่านชิงด้วยความโกรธ “ว่านชิง เธอกล้าไปเผชิญหน้ากับฉันไหม ถ้ากล้า ก็ไปกับฉัน เราจะไปหาโจวเจี้ยนหมิน พูดให้กระจ่าง ดูสิว่าเขาพูดแบบนี้จริงหรือไม่”
ว่านชิงเอียงหัว “เขาพูดถึงคนเยอะแยะ ไม่ใช่ฉันคนเดียว ฉันขึ้นมาทั้งทาง ได้ยินหลายคนพูดเรื่องนี้ เดิมทีฉันมาหาป้าซิ่วอวิ๋น ถ้าเมื่อกี้ป้าไม่พูดแทรก ฉันก็ไม่พูดกับป้าแบบนี้ ให้ตายสิ”
พอว่านชิงพูดแบบนี้ หลี่ชิวฮวาก็ชะงัก จับมายาและรูปธรรมไม่ได้บ้าง