ตอนที่ 232 ไปก่อเรื่องในหมู่บ้าน

โจวเฉิงวิ่งมาด้วยความเป็นห่วง สีหน้าตึงเครียด

หลิวชุ่ยรีบพูดขึ้น “โจวเฉิง วางใจเถอะ หย่งเอ๋อสบายดี เหลียงผีเริ่มขายแล้ว รายได้ดีทีเดียว ฉันบอกนายเลยนะ วันแรกก็ได้หกสิบเจ็ดสิบหยวน วันที่สองได้ร้อยกว่าหยวน เท่าที่ฉันกับเธอคิดดูแล้ว ทำแบบนี้ไปเดือนหนึ่ง หักต้นทุนแล้ว ฉันกับเธอได้คนละเจ็ดแปดร้อยหยวนต่อเดือนเลย”

“อะไรนะ? ได้ขนาดนี้เลย!”

โจวเฉิงตกใจตาค้างอ้าปากหวอ

เขาทำงานหักหลังแทบตาย ทั้งปีก็ยังได้แค่ 1,000 กว่าหยวน

นี่แค่ขายเหลียงผี เดือนหนึ่งก็ได้เจ็ดแปดร้อยแล้ว!

แบบนี้มันต่างอะไรกับไปเก็บเงินฟรี ๆ

ว่านชิงเห็นโจวเสี่ยวจวินลูกชายของโจวเฉิงยังร้องไห้อยู่ จึงรีบควักลูกอมสองเม็ดออกมาจากกระเป๋า เดินไปให้เสี่ยวจวินเม็ดหนึ่ง แล้วก็ให้โจวเยี่ยนอีกเม็ด

พอมีลูกอมอยู่ในมือ เสี่ยวจวินก็หยุดร้องไห้ทันที

ตั้งใจง่วนอยู่กับลูกอมในมือ ค่อย ๆ แกะกระดาษห่อออก แล้วรีบเอาเข้าปาก