เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าวันรุ่งขึ้น โจวเฉิงถามอย่างสงสัยว่า “หลี่ชิวฮวาจะมาจริงเหรอ?”
หลิวชุ่ยมองว่านชิงแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า “วางใจเถอะ ต้องมาแน่!”
หลิวชุ่ยกับฟางเจี้ยนกั๋วไปทำอาหารเช้าในครัว ส่วนโจวเฉิงไปถอนผัก
โจวเยี่ยนกับโจวเสี่ยวจวินล้อมอยู่ข้างกายว่านชิง เล่นตามเธอ
ว่านชิงฝึกวิชายุทธ์อยู่ในลานพักหนึ่ง จนสองพี่น้องส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้น
เสี่ยวจวินขยับตาม ดวงตากลมโตจับจ้องว่านชิงไม่วางตา กลัวว่าจะดูไม่ชัด
ว่านชิงรู้สึกว่าเสี่ยวจวินน่าสนใจไม่น้อย หลังฝึกจบรอบหนึ่ง เธอก็หยุดลง ยืนอยู่ด้านหลังเขา จับกำปั้นเล็กทั้งสองข้างแล้วสอนให้เขาเหวี่ยงออกไปสองสามกระบวนท่า
คราวนี้เสี่ยวจวินตื่นเต้นจนแทบแย่ เขายิ้มอย่างเขินอาย พลางฝึกช้า ๆ ฝึกไปสองสามครั้งก็หันมองว่านชิงทีหนึ่ง แล้วหันไปมองพี่สาวของตัวเอง
โจวเยี่ยนเองก็อิจฉามาก แต่เธอเรียนแบบไม่ได้ จึงทำได้เพียงยืนมองอยู่ด้านข้าง
ว่านชิงออกกำลังกายต่ออีกพักหนึ่ง ก่อนจะนั่งคุยกับโจวเยี่ยนอยู่ข้าง ๆ