เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“วันก่อน อาของเธอไม่ใช่บอกหรือว่าในร้านมีคนคนหนึ่งมาจากมณฑลฉวน สอนเธอทำน้ำมันพริก สองวันนี้เธออยู่บ้านลองศึกษาอย่างจริงจัง ทำหลายครั้ง ในที่สุดก็ทำได้แบบที่เห็นวันนี้ เป็นสูตรที่อร่อยที่สุดในหลายแบบที่เธอลอง”
หลิวชุ่ยพูดพลางยกน้ำมันพริกออกมาให้ว่านชิงดู
“อาของเธอบอกว่า น้ำมันพริกนี้กินกับหมั่นโถวก็อร่อยมาก”
ว่านชิงไปที่ห้องครัวหยิบหมั่นโถวมาครึ่งลูก แล้วราดน้ำมันพริกลงไปนิดหน่อย
แล้วชิมคำหนึ่ง ก็พยักหน้าไม่หยุด
“แม่ พริกแบบนี้มองดูแดงสด พอคลุกในเหลียงผีก็แดง ๆ แต่พอกินแล้วไม่เผ็ดมาก เป็นความเผ็ดที่หอมมาก ๆ”
หลิวชุ่ยพยักหน้า “ใช่แล้ว ก็เป็นแบบนี้แหละ”
“แม่ น้ำมันพริกนี้เป็นสมบัติเวท จะบอกคนอื่นง่าย ๆ ไม่ได้ ตอนนี้ให้เราใช้เองก่อน เหลียงผีของเราจะอร่อยหรือไม่ ก็ต้องพึ่งน้ำมันพริกนี้แหละ”
หวังหย่งเอ๋อยิ้มพูด “ว่านชิงพูดถูก ไม่ปิดบังพวกเธอนะ สองวันก่อนฉันยังไม่ค่อยวางใจ วันนี้พอใส่น้ำมันพริกนี้ลงในเหลียงผี ฉันมีความมั่นใจในการขายเหลียงผีขึ้นมาจริง ๆ”
ทั้งครอบครัวดีใจกันสุด ๆ เฉินเสี่ยวหงฟังอยู่ข้าง ๆ รู้สึกอิจฉาอยู่บ้าง