เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลิวชุ่ยฟังแล้วไม่ได้ใส่ใจ
“ไม่เป็นไร เขาก็เป็นเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านอยู่แล้ว ไปหาปู่ย่าของว่านชิงก็ต้องมีธุระแน่ ๆ”
สองคนวางแผนเรื่องเช่าแผง หลิวชุ่ยก็เลียนแบบว่านชิง หากระดาษกับปากกามาเขียนขีด ๆ ถู ๆ
กำลังพูดกันอยู่ ข้างนอกมีเสียงรถยนต์ หลิวชุ่ยรีบลุกขึ้น “ชิงเอ๋อร์กลับมาแล้ว!”
พูดจบก็เปิดประตูเล็ก ยื่นหัวออกไปดู ก็เห็นว่านชิงกับว่านหลินจริง ๆ
ข้างหลังพวกเขามีฟางเจี้ยนกั๋วตามมา
หวังหย่งเอ๋อเห็นฟางเจี้ยนกั๋วเดินมา ก็จับชายเสื้อตัวเองอย่างเกร็ง ๆ แล้วหันไปมองหลิวชุ่ย
ในดวงตาวิตกกังวลไปหมด
พอทุกคนเข้าลานบ้าน ว่านชิงกับว่านหลินเรียกคนแล้วก็เอาสมุดทะเบียนบ้านไปให้แม่ดู
หลิวชุ่ยมองในสมุดทะเบียนบ้านที่ตัวเองกลายเป็นหัวหน้าครัวเรือน ยิ้มตาหยีแล้วปิดสมุด ส่งคืนให้ว่านชิง “ชิงเอ๋อร์ สมุดทะเบียนบ้านเธอเก็บเองเถอะ”