ตอนที่ 187 เนื้ออร่อยจริง ๆ

ขณะที่ทั้งสองกำลังจะออกจากบ้าน โจวเฉิงจงใจไปหาแม่ของตัวเอง “แม่ ช่วยดูเด็ก ๆ ให้พวกผมหน่อย ผมจะออกไปข้างนอกกับหย่งเอ๋อ”

แม่ของโจวเฉิงเป่าตะเกียงน้ำมันจนดับในลมหายใจเดียว “ฉันเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว จะนอนก่อน เด็กที่พวกแกคลอดออกมา พวกแกก็ดูแลกันเอง”

โจวเฉิงหัวเราะพลางมองหวังหย่งเอ๋อแวบหนึ่ง จากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากลานบ้าน ลงบันไดไป

แม่ของโจวเฉิงกลัวว่าจะถูกขอให้ช่วยดูเด็ก จึงกินข้าวจนหมดในความมืด คลำทางเอาชามไปวางไว้บนตู้ แล้วรีบขึ้นเตียงเตานอนทันที

ในใจยังอยากกินขนมนั่นอยู่ เธอบ่นด่าด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะหลับตานอน

ไม่นานก็กล่อมตัวเองจนหลับไป