กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ถ้าเก่งนักก็ไปตามเมียแกกลับมาสิ! หล่อนเป็นเมียแก ถ้าแกไม่ไปหาให้หล่อนทำกับข้าว แล้วจะมาหาฉันทำไม?”
นั่นเป็นเสียงของแม่สามี
“แกไม่ทำกับข้าว! แล้วแกจะกินข้าวไหม? ปกติหย่งเอ๋อเป็นคนทำกับข้าวให้แกกินตลอด แกไม่มีมือเองหรือไง ถึงไม่รู้จักทำกับข้าว?”
เสียงของโจวเฉิงเต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่ลูกชายไม่เอาไหน
“ฉันคลอดแกออกมา เลี้ยงแกจนโต พอแกแต่งเมีย ฉันก็ควรได้เสวยสุขแล้ว แค่รอให้พวกแกมาปรนนิบัติฉันก็พอ ฉันจะต้องทำอะไรอีก?”
แม่สามียังพูดอย่างมีเหตุผลเต็มที่!
“ดูแม่สามีบ้านอื่นสิ ทั้งช่วยเลี้ยงเด็ก ทั้งช่วยซักผ้าทำกับข้าว แล้วดูแกสิ ก็เป็นแม่สามีเหมือนกัน แกเคยช่วยอะไรพวกเราบ้าง?”
โจวเฉิงแทบจะโมโหตาย!