ตอนที่ 166 เหมือนจะตีคนตายแล้ว

ว่านหย่งว่างยังคงนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง

ยายเฒ่าว่านทรุดตัวนั่งลงกับพื้นทันที

“ลูกแม่ โอ๊ย หย่งว่างของแม่ หย่งหย่วน แกมันไม่ใช่คน เขาเป็นน้องชายแท้ ๆ ของแก แกกล้าตีเขาจนตายได้ยังไง ลูกแม่!”

ตอนนี้หลี่เจวียนเองก็ลนลาน เธอเดินเข้าไปดูอาการด้วย

เมื่อเห็นใบหน้าของหย่งว่างเขียวคล้ำ นอนแน่นิ่งไม่ไหวติง ดูแล้วแทบไม่ต่างจากคนตาย

เธอสั่นสะท้าน ถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนจะถูกลูกชายสองคนเข้ามาประคองไว้

หวังสุ่ยเสียนอนคว่ำอยู่บนพื้น น้ำเสียงสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์

“หย่งว่าง อย่าทำให้ฉันกลัว เราไม่เอาอะไรแล้ว ไม่แย่งชิงอะไรแล้ว ขอแค่คุณไม่เป็นอะไร พวกเราก็ใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปได้”

“ชิวเสียของเรายังเล็ก เราเองก็ยังมีลูกได้อีก คุณตายไม่ได้ ถ้าคุณตายแล้วฉันจะทำยังไง?”

“ฉันไม่อยากเป็นแม่ม่ายเหมือนพี่สะใภ้รอง หย่งว่าง รีบตื่นขึ้นมาสิ!”