ตอนที่ 167 หนุนหลังอา

หลังจากว่านชิงพูดจบ สีหน้าของเฉินกวงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

แม่ของเฉินกวงถลึงตาใส่ว่านชิง “เธออย่ามายุ่งวุ่นวายที่นี่ รีบไสหัวไป!”

ว่านชิงเดินอ้อมไปหลังเคาน์เตอร์ หยิบไม้ที่ซ่อนอยู่ด้านหลังขึ้นมาชั่งน้ำหนักในมือ

แม่ของเฉินกวงชะงักไป “อะไร? นี่เธอยังคิดจะตีฉันอีกหรือไง?”

ว่านชิงหัวเราะฮ่า ๆ “ฉันจะตีแกทำไม ฉันแค่ชอบถือไม้เล่นเท่านั้น”

คนตระกูลเฉินมองหน้ากันไปมา เด็กผู้หญิงคนนี้ช่างประหลาดจริง ๆ

แม่ของเฉินกวงหันไปมองว่านชิวอวิ๋น บนใบหน้าฝืนยิ้มเอาไว้ “ชิวอวิ๋น ฟังนะ เธอแต่งงานเข้าบ้านเรามาหลายปีแล้ว แถมยังมีลูกกับเฉินกวง พวกเราถึงจะเป็นครอบครัวเดียวกัน เรื่องที่เธอพูดเมื่อกี้ เฉินกวงทำไม่ถูก ฉันก็ด่าเขาไปแล้ว ผู้ชายก็แบบนี้แหละ เล่นสนุกก็เล่นไปสิ ไม่เหมือนผู้หญิงหรอก คนที่เสียเปรียบคือผู้หญิง ผู้ชายไม่ได้เสียเปรียบอะไรสักหน่อย...”

ว่านชิงฟังคำพูดของแม่เฉินกวงแล้วมองเธอด้วยความตกตะลึง แทบอยากพุ่งเข้าไปฉีกปากเธอให้ขาด

เธอหันไปมองอา เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายยิ่งมายิ่งย่ำแย่ สุดท้ายความโกรธก็ปะทุจนทนไม่ไหว จึงตะโกนใส่แม่ของเฉินกวง “พอได้แล้ว! หุบปากไป!”

แม่ของเฉินกวงหยุดชะงักทันที ก่อนมองว่านชิวอวิ๋นด้วยสีหน้าตกใจ