กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ว่านชิงเล่าให้แม่ฟังอย่างละเอียดทุกคำ ตั้งแต่ตอนที่เธอไปบ้านอา จนถึงตอนกลับมา และคำพูดที่ได้ยินหน้าประตูร้านเกี๊ยวพี่เฉิน
หลิวชุ่ยฟังจบก็ตะลึงไปตรงนั้น
“ไอ้สารเลวสองตัวนี้ อุตส่าห์คิดแผนแบบนี้ไว้!”
หลิวชุ่ยโกรธจนมือสั่น
“แม่ อาเสนอให้พวกเราย้ายไปไกล ๆ แต่ฉันกับเสี่ยวหลินเข้าโรงเรียนแล้ว ถ้าย้ายบ้านอีก พวกเราก็ต้องหาโรงเรียนใหม่ ปรับตัวอีก ฉันไม่อยากย้าย”
“พวกเราไม่ย้าย จะย้ายทำไม แม่จะคิดหาทาง ครั้งนี้ต้องทำให้พวกมันไม่กล้ามาอีก”
พูดพลางถอนหายใจ “ถ้าคุณอาฟางอยู่บ้านก็ดี พวกเราจะได้ไปถามเขา ว่าจริง ๆ แล้วควรทำยังไง”
ว่านชิงพยักหน้า “ใช่ คุณอาฟางไม่อยู่ก็ลำบากหน่อย แต่…”
เธอหยุดชั่วครู่ แล้วก็พูดว่า “แม่ ฉันมีความคิดอยู่อย่าง ฟังดูก่อนว่ามันเป็นยังไง ถ้าได้ผล พวกเราก็ทำแบบนั้น”
หลิวชุ่ยรีบเข้าไปใกล้ ให้เธอพูด