ตอนที่ 154 จำคนผิดแล้ว?

ว่านชิงกำไม้กระบองแน่น ยืนมองอยู่หน้าประตู เตรียมพร้อมจะเข้าไปช่วยแม่ได้ทุกเมื่อ

หลิวชุ่ยสูดหายใจเข้าลึก ๆ ไอสองครั้ง แล้วแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น พลางเก็บเสื้อผ้า

ว่านหย่งว่างกับหวังสุ่ยเสียมองหน้ากัน

“เมื่อกี้ฉันนึกว่าได้ยินเสียงพี่สะใภ้รอง”

ว่านหย่งว่างพูด

“ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ที่แท้ไม่ใช่ เราจำคนผิดแล้ว!”

หวังสุ่ยเสียเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า หลิวชุ่ยช่วยเก็บเสื้อผ้าชุดใหม่ให้เธอ ก่อนจะยิ้มพลางเดินไปส่งทั้งสองคนที่หน้าประตู

ทั้งสองคนออกไปแล้ว แต่ยังคงพึมพำกันอยู่