กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันรุ่งขึ้น ทันทีที่ว่านชิงไปโรงเรียน เฉินเสี่ยวหงก็มาถึง
หลิวชุ่ยเพิ่งตื่นขึ้นมา กำลังเตรียมกวาดลานบ้าน ซักผ้า และเก็บล้างหม้อชาม
“เสี่ยวหง ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าให้เธอมาตอนเก้าโมง ทำไมถึงมาเช้าขนาดนี้ล่ะ?”
ทันทีที่เฉินเสี่ยวหงเข้ามา เธอก็คว้าไม้กวาดขึ้นมากวาดลานบ้าน
“พี่หลิว ถ้ามีงานอะไรเหลือไว้เรียกฉันทำได้เลย ฉันอยู่บ้านเฉย ๆ ไม่ไหว เลยอยากมาที่นี่ ได้เรียนรู้เพิ่มอีกหน่อยก็ยังดี ฉันชอบทำงานกับพี่มาก”
หลิวชุ่ยได้ยินแล้วก็หัวเราะ เธอเดินเข้าไปห้ามก็ห้ามไม่อยู่ จึงได้แต่ปล่อยให้เฉินเสี่ยวหงกวาดต่อ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“เสี่ยวหง เธอเป็นเด็กฉลาด ถ้าตั้งใจเรียนรู้ ยังไงก็ต้องทำได้ดีแน่”