กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ว่านชิงมองไม่ชัด พอได้ยินแม่พูดแบบนั้นจึงเดินไปดูด้านหน้า
หลิวชุ่ยบอกให้เธอแอบดู ว่านชิงจึงแอบมองอยู่หลังหน้าต่างห้องฝึกวิชา พอเห็นคนทั้งสองเดินเข้าไปดูเสื้อผ้าด้านใน เธอก็เห็นเพียงเงาด้านข้างสองร่าง
เป็นผู้ชายหนึ่งคนกับผู้หญิงหนึ่งคน ว่านชิงดีใจในใจ คิดว่ามีคนมาดูเสื้อผ้าอีกแล้ว
ตอนที่กำลังจะผลักประตูเข้าไปทักทาย ก็ได้ยินผู้หญิงคนนั้นตะโกนว่า “มีใครอยู่ไหม?”
ว่านชิงชะงัก เสียงนี้ฟังดูคุ้น ๆ อย่างไรชอบกล
ตอนนั้นผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นมาอีกว่า “เถ้าแก่ไม่อยู่ พวกเราไปกันเถอะ!”
ว่านชิงสะดุ้งวาบ ขนลุกชันไปทั้งตัว
ฟังจากเสียงแล้ว นั่นคืออาสามว่านหย่งว่างกับอาสะใภ้หวังสุ่ยเสีย
พวกเขามาที่นี่ได้อย่างไร?