ตอนที่ 92 อาลูกพี่ลูกน้องของเขาเป็นหัวหน้าระดับชั้น

ว่านชิงมองหัวหน้าฝ่ายวิชาการด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

“หัวหน้าคะ ฉันคิดว่าเรื่องนี้ร้ายแรงมาก ต้องทำให้พวกเขารู้ว่าการกระทำของตัวเองผิดแค่ไหน คนเราทุกคนต่างก็รักศักดิ์ศรี ถ้าต่อไปใครยังกล้ารังแกคนอื่นอีก พอเห็นคนที่ถูกลงโทษในวันนี้ก็ควรคิดให้รอบคอบบ้าง”

หัวหน้าฝ่ายวิชาการพยักหน้า ให้เธอพูดต่อ

“ให้หลี่เผิงกับพ่อแม่ของเขาขึ้นเวทีขอโทษน้องชายฉัน แล้วให้หลี่เผิงชี้ตัวเพื่อนร่วมชั้นทุกคนที่มารังแกน้องชายฉันด้วย คนพวกนั้นเขาเป็นคนเรียกมาเอง ก็ควรให้เขาเป็นคนชี้ตัวออกมา”

หัวหน้าฝ่ายวิชาการชะงักไป ไม่ได้ตอบตกลงในทันที

หัวใจของว่านชิงเต้นตุบ ๆ หรือว่าหัวหน้าฝ่ายวิชาการเองก็คิดจะทำเรื่องใหญ่ให้กลายเป็นเรื่องเล็กเหมือนกัน